King Hiss (BE)

Alsof het uiterste Westen van België in de loop van zijn geschiedenis nog niet genoeg gebukt ging onder luide salvo’s, aardverschuivende knallen en drastische omgevingswerken, vonden vier West-Vlaamse heersers het anno 2011 een goed idee om nog een oorverdovend hoofdstuk aan de reeds mooie Belgische rockencykliek toe te voegen. Moeders hielden angstvallig hun dochters binnenshuis: King Hiss was geboren!

Het addergebroed had zijn strepen reeds verdiend bij bands van diverse, ruigere pluimage. Zo kan je de solide stembanden van brulboei Jan Coudron ook kennen van bij Carneia. De lokroep van een bronstige steenuil vervalt waarlijk in het niets. Uit de H8000-stal en uit bands met legendarisch ronkende namen als Liar en Congress komt de geselaar der snaren Joost Noyelle. Zijn impact op de ondergrondse rockscene is zo immens dat geen kerker hoog genoeg is om er een gepast standbeeld in te stallen. Naar zijn jeugdidool John Entwistle van The Who is Dominiek ‘Visioene’ Hoet de snoeiharde snarenplukker van dienst. De man weet een dusdanig lekkere ‘fond’ in de muziek te verwerken, die menig grootmoeder niet in haar nochtans legendarische vol-au-vent verwerkt krijgt. Om de ritmesectie te vervolmaken, is er dan nog het wandelend kleurboek Jason Bernard. Als een ware Animal uit The Muppets mismeestert hij zijn drumstel met zichtbare genoegdoening als was het een hardleerse kostschooldeerne uit The Handmaid’s Tale.

Zoals de meeste nieuw samengestelde gezinnen, liet King Hiss geen gras groeien over zijn nakomelingen. Sinds hun eerste demo in 2012 en de EP ‘Snakeskin’ uit 2013, torpedeerden ze menig gehoororgaan met twee langspelers op drie jaar tijd: ‘Sadlands’ (2014) en ‘Mastosaurus’ (2016), met als akoestisch tussendoortje (het trommelvlies kan niet altijd strak gespannen staan) nog hun ‘Acoustic Sessions’ (2015). Nee van een tekort aan creativiteit en productiviteit kan je dit heerschap alvast niet betichten.

Hun strakke werkethiek bracht hen tot op de podia van een hele resem fijne clubs (AB, Trix, De Kreun, Het Depot, Doornroosje, De Melkweg, …) en ook de decibelmeters van vele festivals (Graspop, Pukkelpop, Zwarte Cross, Alcatraz, Desertfest, …) mochten er reeds aan geloven. Net als de gelijknamige King Hiss uit He-Man wonnen ze in ras tempo drommen gewillige volgelingen. Met dank aan hun immer passionele en energieke live-shows, waar agressie en melodie - onder het mom van ‘opposites attract’ - steevast hevig aan het muilen slaan.

Waar ze voorheen in de studio samenhokten met illustere namen als Ace Zec (Diablo Blvd., Spoil Engine, Customs, …), Dave Collins (Queens of the Stone Age, Soundgarden, Black Sabbath, …), The Machine (Fall Out Boy, Lamb Of God, Clutch, …) en Paul Logus (Anthrax, Steel Panther, …), kiest King Hiss voor hun nieuwe langspeler ‘Earthquaker’ (release op 1 november 2019) resoluut voor de door punks zo iconisch afgekorte DIY-aanpak, en shoppen ze voor de technische ondersteuning, net als bij de keuze van hun groentjes, lekker lokaal. Je hoeft heus niet over de plas te trekken om goed gediend te worden, als talent zo onder je neus voor het grijpen ligt. Zodoende werd gouwgenoot Brent Vanneste (STAKE) aan boord gehaald om de knopjes en schuivers door zijn jonge, doch reeds doorwinterde, pollen te laten beroeren. De mixing en mastering werd toevertrouwd aan multi-talent Stef Exelmans. Een nauwe samenwerking die resulteert in een hoorbare chemie die Mendeljev niet meteen in een hokje geplaatst had gekregen.

Op ‘Earthquaker’ wordt de moderne mens onder de loep genomen, en als we King Hiss mogen geloven, zijn we er niet al te pips aan toe. Er wordt steeds meer uit de nek geluld, en steeds minder genuanceerd. De protagonist in het verhaal raakt het noorden kwijt in een overload aan prikkels, laaft zich aan de waan van social media en hinkelt op de dunne lijn tussen manipulatie, stereotypering en polarisering. De meningen slingeren van links naar rechts en verliezen hun koers. Onder feestgejoel varen we richting stormweer en King Hiss slaat de trom.

“Een conceptalbum!” zou Serge Simonart laatdunkend roepen. “Een moderne soundtrack bij ‘De Ondraaglijke Lichtheid Van Het Bestaan’ van Milan Kundera!” zou wijlen Etienne Vermeersch geopperd hebben. Maar vooral een verfrissende oplawaai van een album waarmee King Hiss zijn blijvende relevantie onderstreept, en wederom een kloek hoofdstuk toevoegt aan de catalogus van het rock-/stoner-/metalgenre.


 

King Hiss - WEBSITE

King Hiss - Facebook OFFICIAL

Boek deze band!

Komende optredens:

6-12-2019Mezz Breda
7-12-2019T HoeskeGierle
20-12-2019AltstadtEindhoven
4-4-2020Harlequin fest BaroegRotterdam
5-6-2020HedonZwolle